Van Steward naar opgeleide Werkvoorbereider – Het verhaal van Achraf
In februari 2021 startte Achraf via GreenFox Social Return als omgevingssteward op het project Herinrichting Rode Dorp in Alphen aan den Rijn. Dit project was voor hem veel meer dan een baan, het werd het begin van een compleet nieuw toekomstperspectief.
Voor die tijd had Achraf al van alles gedaan: van kickboksinstructeur tot beveiliger. Maar toen de coronapandemie roet in het eten gooide, raakte hij zijn werk kwijt en kwam hij in de uitkering terecht. Via het Social Return On Investment (SROI)-beleid kreeg hij de kans om bij Heijmans aan de slag te gaan en die kans greep hij met beide handen aan.
Zijn inzet bleef niet onopgemerkt. Hij groeide door naar de uitvoering en vervolgens naar de rol van assistent werkvoorbereider. Op aanraden van Rene Verhoeve, bedrijfsleider bij Heijmans, startte hij met de opleiding Werkvoorbereider/Calculator om zijn kansen op een duurzame baan nog verder te vergroten.
📚 1 april 2025 werd het officieel: hij heeft een vaste aanstelling bij Heijmans!
💬 “Achraf is het levende bewijs dat motivatie en doorzettingsvermogen écht het verschil maken. Hij greep elke kans met beide handen aan en groeide van steward naar een vaste plek bij Heijmans. Daar mogen we met z’n allen trots op zijn!” – Ilse van Rij, jobcoach van Achraf
🚀 Achraf laat zien wat er mogelijk is als je kansen krijgt én benut.
Heldenverhalen – Greenfox
Goud op de arbeidsmarkt
Kostas Margaritidis – alias Kosta – werd ‘ontdekt’ op de LeerWerkMarkt die het UWV twee keer per jaar organiseert. Kosta kwam daar terecht omdat hij op dat moment ‘een afstand tot de arbeidsmarkt’ had, maar wat betekent dat nou eigenlijk? Dat label krijg je al als je drie maanden thuiszit zonder werk. En dat is precies wat voor Kosta ook gold: hij raakte werkloos na een reorganisatie bij het bedrijf waarvoor hij koffiemachines repareerde. Op zijn twintigste was hij vanuit Griekenland naar Nederland gekomen om te werken. En dat heeft hij sindsdien gedaan: in de schoonmaak, als chauffeur en als onderhoudsmonteur. Eerder een voorsprong op de arbeidsmarkt, zou je dus zeggen! Zo ziet GreenFox het en ook SPIE Building Solutions is overtuigd: na één jaar via GreenFox te hebben gewerkt, is Kosta nu in vaste dienst bij SPIE.
Dineke Boogaard, contractbeheerder SPIE: “Kosta is aangenomen voor onze legionella spoelrondes – het periodiek openzetten van kranen die weinig gebruikt worden – maar hij heeft veel meer in zijn mars. In de tijd die hij gelijk al overhield, ging hij mee met onze monteur Bert. Die merkte direct dat Kosta heel leergierig en heel nauwkeurig is en dat we met hem goud in handen hebben!” Dineke beschrijft hoe Kosta niet alleen binnen no time het legionella spoelen onder de knie had, maar ook heel goed met klanten om kan gaan: “Kosta controleert op zeker twintig scholen, een opvanglocatie voor vluchtelingen, een dialyse centrum… Plekken waar heel veel mensen zijn en waar hij dus steeds direct klantcontact heeft. Iedereen die hem ontmoet is enthousiast over hem.” Kosta beschrijft hoe het werk van legionella spoelen niet moeilijk is, maar vooral een kwestie van doen. “Het meest aantrekkelijk aan de baan zijn de mensen om me heen bij SPIE.”
En dan te bedenken dat Kosta eerder werd afgewezen voor een soortgelijke functie: “Ik had al eens gesolliciteerd op een vacature voor legionellacontroleur, maar bij dat bedrijf vroegen ze HBO-niveau omdat je ook monsters naar een lab moest brengen.” Kosta sloeg dus gelijk aan toen hij op de LeerWerkMarkt in Utrecht van Hasjiem Rahamat van GreenFox hoorde over deze functie bij SPIE. Thea Hoekstra, adviseur werkgeversdiensten UWV vertelt: “We houden deze markt twee keer per jaar en GreenFox is daar altijd bij. We doen dit om de huidige werkzoekenden meer kansen te bieden en we merken dat elkaar ontmoeten werkt.” Thea vertelt ook dat werkgevers in deze krappe arbeidsmarkt steeds meer open staan voor mensen die niet precies de juiste opleiding of ervaring hebben: “In de bouw en techniek gaat alles nu meer met leerwerktrajecten, GreenFox helpt ons daar goed bij.”
Intussen groeit Kosta lekker door: via GreenFox behaalde hij al zijn VCA-certificaat en deed hij een basiscursus elektrotechniek. Via SPIE gaat hij nu een volledige opleiding tot elektromonteur doen. “Ik hoop nog heel veel jaar met Kosta samen te werken,” besluit Dineke enthousiast. En Kosta benadrukt: “Nu ik bij SPIE wat anders ga doen, is het vanzelfsprekend dat ik mijn opvolger legionella spoelen via GreenFox alles laat zien!”
“Het is als een mallemoer gegaan,” zo vat Adnan Chenani het afgelopen jaar samen. Hij startte in augustus 2023 als parkeerbeheerder bij P1 – een landelijk opererend parkeerbedrijf – en is daar intussen in dienst als assistent locatiemanager van een grote parkeergarage in Utrecht. Op zoek naar parkeerbeheerders schakelde P1 GreenFox Social Return in, vanwege goede ervaringen uit het verleden. Eerder was dat voor het invullen van hun social return verplichting richting de overheid, maar direct al bleek dat GreenFox gewoon goeie mensen levert! Ook Adnan bevestigt: “Alle lof voor GreenFox.”
Tijdens het telefonische interview blijkt dat Adnan goed kan multitasken: “We hebben vandaag vier beurzen tegelijk!” Een hoop parkeerbewegingen dus die Adnan volgt en bijstuurt vanuit een controlekamer met camera’s: “Als parkeerbeheerder deed ik het beheer van zo’n 16 garages en hielp ik klanten vanuit de meldkamer. Als assistent locatiemanager ga ik een stapje verder. Ik maak nu ook de werkroosters en ik doe bestellingen bij leveranciers. Ik zit bij vergaderingen met de gemeente en ben het aanspreekpunt op de werkvloer.”
Zelf ook verbaasd
Voordat Adnan via de gemeente bij GreenFox terecht kwam, was hij een jaar zonder werk: “Voor corona werkte ik bij ProRail waar ik van treinschoonmaker tot spoorbetreder was opgeklommen. Ik had hiervoor m’n diploma’s gehaald, maar door corona raakte ik die baan kwijt.” Adnan bleef solliciteren, maar werd steeds afgewezen omdat hij net niet de juiste papieren had. “Ik ben 46 en vader van twee kinderen, toen GreenFox me een kans bood, heb ik die met beide handen aangegrepen! Ik ben zelf ook verbaasd hoe snel het allemaal is gegaan. Toen ik solliciteerde voor parkeerbeheerder had ik nooit gedacht dat het zou lukken.”
De knop om
Sinds Adnan via GreenFox bij P1 aan de slag is, heeft hij naar eigen zeggen lopen “knallen, knallen, knallen”. Keihard werken en tegelijkertijd alle trainingen opgepakt die nodig waren: VCA, BHV en Vakbekwaamheid parkeerbeheer. GreenFox biedt haar kandidaten loopbaancoaching om zo duurzame uitstroom te bevorderen. Voor Adnan kwam uit dit traject dat hij de cursus ‘Omgaan met agressie’ en de opleiding ‘Beveiliging B (SVPB)’ kon gaan doen. “Je moet jezelf blijven ontwikkelen, want je weet nooit wat de toekomst brengt. Waar ik ben begonnen en waar ik nu sta, dat is echt de verdienste van GreenFox.” Adnan heeft zelf laten zien dat inzet loont: “Je wilt verder en je zet de knop om. Met die mindset kun je alle kanten op!”
Heldenverhalen: Onzichtbaar Den Haag
Interview : Suzanne Wouterse – Social Point Den Haag
Ben jij onderdeel van de oplossing, of onderdeel van het probleem?
Met een vol hoofd stap ik naar buiten. Morele afwegingen razen door mijn gedachten terwijl ik probeer het gesprek van zojuist te verwerken. Ik werd uitgenodigd door Boy Zandbergen, oprichter van Onzichtbaar Den Haag. In 2018, toen Boy net een paar jaar gestart was, heeft hij ook zijn verhaal gedaan voor dit blog. Ik ging naar hem toe om te kijken hoe het nu, 6 jaar later ging. Hij nam me mee in de rauwe realiteit van zijn leven en werk. Het gesprek was niet alleen een terugblik op zijn missie, maar onthulde een diepere waarheid die compleet nieuw voor mij was.
Vol goede moed loop ik bij het pand dat aan de rand van de Schilderswijk zit naar binnen. Ik wil Boy sowieso vragen of de plannen die hij in 2018 had werkelijkheid zijn geworden. Hebben ze de uitbreidingingen gedaan, wat zijn de successen die ze hebben geboekt en welke plannen staan er voor de toekomst op het programma? Boy is vriendelijk en enthousiast, hij begint te vertellen over Onzichtbaar Den Haag. Dat er trainingen aan bedrijven worden gegeven met de inzet van ervaringsdeskundigen; mensen die te maken hebben gehad met maatschappelijke vraagstukken zoals armoede, schulden, psychische problematiek of eenzaamheid.
Voor ik kan vragen naar de resultaten sinds 2018 begint Boy te vertellen over zijn verleden. Hij stelt zich kwetsbaar op, dit verhaal raakt me. Hij vertelt hoe hij zich als jongen onzichtbaar voelde. Hoe hij altijd opzoek was naar de plek waar hij hoorde, naar zijn plek binnen het systeem. Hij vertelt over zijn jeugd, dat hij als baby constant het ziekenhuis in en uit ging. Dat hij is opgegroeid met gescheiden ouders, “eigenlijk leefde ik toen in twee verschillende werelden, bij mijn moeder was er net voldoende geld voor een halve plak ham op brood, terwijl mijn vader het goed had, daar lagen er zeg maar 3 plakken op.”. Hij gaat in de hulpverlening werken en woont op verschillende plekken in Nederland, nog steeds op zoek naar zijn plek. Op een bepaalt moment woont hij in het oosten, maar hij mist ook het westen, hij besluit naar Den Haag te verhuizen. “Waarom Den Haag?” vraag ik hem, “de muziek sprak me aan, het is een rauwe stad, met echte mensen”. In Den Haag geniet hij van het uitgaansleven, eigenlijk iets te veel. Hij besluit uiteindelijk om een therapeutische opleiding te gaan doen, daar wordt hij weer zichbaar. Voor Boy voelt het dat hij in die periode is veranderd, van onzichtbare jongen, naar zichtbare man. Een man met een missie!
“jij leert mij dingen die ik op school niet leer, dingen uit het echte leven.”.
Boy werkt in de hulpverlening en heeft geregeld stagaires over de vloer. Eén stagaire zei tegen hem “jij leert mij dingen die ik op school niet leer, dingen uit het echte leven.”. Een prachtig compliment, en hierna beginnen er wat ballen te rollen. Boy gaat lesgeven bij de opleiding Social Work, eerst als gastdocent en daarna vast. Hij neemt dan geregeld oud cliënten mee naar zijn les met wie hij in het verleden als hulpverlener werkte. Dit zijn de echte verhalen, de verhalen die je niet in een boek terugleest. Hij leert de studenten de mooie kanten van het vak maar ook de moeilijke en minder leuke kanten. Boy merkt dat mensen er enthousiast van worden en zich bewust worden van zichzelf. Via zijn oude netwerkt benaderd hij scholen en overheidsorganisaties, samen met een groep enthousiaste mensen start hij dan met ‘Onzichtbaar Den Haag’.
Boy neemt me mee door de ruimte waar de trainingen worden gegeven. “Eigenlijk is het een social escape room, het enige is dat er geen escape is” vertelt hij. Ik kom in het huis van Yvonne, een alleenstaande moeder die door één verkeerde investering van zelfstandig ondernemer in een situatie van armoede terecht komt. Ik ben Yvonne en krijg haar portemonnee, er zit 50,- euro in. “Welke keuze maak je”, vraagt Boy “als je dochter mee op schoolreis wil maar je eigenlijk geen geld hebt om dit te betalen”. Mijn eerste reactie? Niet betalen natuurlijk, je hebt al geen geld, school begrijpt dat echt wel. Maar daar is Boy, om me wat context te geven. Hij stelt vragen als ‘hoe lang denk je dat iemand die in armoede leeft nodig heeft om hiervoor uit te durven komen, als ze dat al doen?’ ‘Hoe denk je dat het voor je dochter is als al haar klasgenoten weten dat haar moeder arm is?’. Shit, daar had ik niet aan gedacht, wellicht is het toch wat ingewikkelder dan ik dacht. Ook is er een grote tas met brieven van verschillende instanties en een hele tafel vol met flyers die mensen in armoede zouden moeten helpen. Allemaal onderdelen van de verschillende trainingen die ze aanbieden.
“nee, acceptatie, dat is de stap die we vaak vergeten. Accepteren dat de situatie zo is”.
Als ik Boy vraagt wat zijn missie is zegt hij: “ik wil een beweging creëren, een beweging om het systeem te veranderen. Want wij zijn allemaal onderdeel van het systeem, dus alleen met zijn allen kunnen we het systeem veranderen”. Ik kwam binnen met het idee dat ik vooral onderdeel van de oplossing ben en niet zozeer onderdeel van het probleem. Maar tijdens het gesprek met Boy besef ik me, dat het probleem ‘het systeem’ is, en dat ook ik daar onderdeel van ben. We hebben het over ‘het systeem’, wat dat nou is, maar ook dat het heel menselijk is om direct naar oplossingen te gaan zoeken. Dit herken ik uit mijn eigen praktijk, de gedachte dat we het wel even op gaan lossen en denken te weten wat goed is. Volgens Boy begint het bij begrip, mét mensen praten en niet óver ze. Pas als er begrip is kun je door naar de volgende stap, “de oplossing?” vraag ik hoopvol,
Boy geeft aan dat de trainingen meestal nog lange tijd vragen blijven oproepen bij deelnemers en dat dit zorgt voor een verhoogde betrokkenheid. Hoewel ik geen training heb gevolgd, is het effect van één gesprek met Boy voor mij hetzelfde. Nog dagen spoken er vragen door mijn hoofd, maar ik ben ook gemotiveerd. Gemotiveerd om meer met mensen in gesprek te gaan, om gewoon te luisteren en om mensen proberen te begrijpen. Dat lijkt mij een prima eerste stap! En mocht je, je nou afvragen of ik nog antwoord heb gekregen op mijn vraag over de resultaten van Onzichtbaar Den Haag, jazeker! De uitbreiding in Rotterdam is er gekomen, en ook daar worden nu al vele mensen getraind.
Ben je geraakt door het verhaal van onzichtbaar den haag en wil je meer weten, of een keer een training volgen? kijk dan OP DE WEBSITE voor meer informatie.
